Header

Smaller Default Larger

Publikacje

Zaburzenia połykania u dzieci

Połykanie jest czynnością wielopoziomową, uzależnioną od poprawnego funkcjonowania układu nerwowego, oddechowego oraz skoordynowanej pracy mięśni.

Dzieci w ciągu pierwszych lat życia połykają w sposób niemowlęcy.

Typ niemowlęcy polega na tym, że w trakcie połykania język ułożony jest płasko na dnie jamy ustnej, czubek języka znajduje się natomiast w kontakcie z wargami, czyli tkwi między dziąsłami (lub zębami), takie połykanie odbywa się przy lekko rozwartych szczękach, a w trakcie połykania mocno zaciskają się usta (uruchamiają się mięśnie ustno-twarzowe). W tym typie połykania język wykonuje tylko ruchy poziome.

Typ dojrzały polega natomiast na tym, że w trakcie połykania czubek języka oraz jego boki stykają się z górnymi zębami i dziąsłami, zarówno przednimi, jak i bocznymi, szczęki przy tym rodzaju połykania są zaciśnięte, a w trakcie połykania usta są lekko zwarte (następuje skurcz mięśni żuchwowo-gnykowych, które unoszą dno jamy ustnej i dociskają język do podniebienia). A sam język wykonuje ruchy pionowe.

Połykanie niemowlęce przechodzi w dojrzałe po wyrośnięciu zębów mlecznych u dziecka, od około 18 miesiąca do 3 – maksymalnie 4 roku życia. Przy prawidłowym połykaniu płyny nie wyciekają z jamy ustnej.

Jeżeli połykanie typu niemowlęcego jest przetrwałe, czyli nie przekształca się w połykanie dojrzałe w wieku 3-4 lat (po wyrośnięciu wszystkich zębów mlecznych u dziecka), może przyczyniać się do powstawania wad zgryzu i wad wymowy.

Jak wspierać rozwój mowy dziecka z afazją?

Wskazówki dla rodziców i nauczycieli.

  1. Przed podaniem komunikatu należy skupić na sobie uwagę dziecka.

  2. Należy mówić do dziecka nieco wolniej, eksponując ważne w zdaniu słowa poprzez ich podkreślenie głosem, intonacją, akcentem.

  3. Należy używać raczej prostych i krótkich zdań.

  4. Należy akceptować gesty i miny, których dziecko używa w celach komunikacyjnych.

  5. Nie należy używać zdrobnień i zmiękczeń, które „zacierają” wyrazistość budowy słowa.

  6. Do zabaw językowych należy wybierać odpowiedni moment, dziecko nie może być zmęczone, rozdrażnione.

Charakterystyczne cechy mowy dziecka z afazją rozwojową.

         Mowa to podstawowe narzędzie skutecznej komunikacji międzyludzkiej. Tempo rozwoju języka jest bardzo zindywidualizowane i zależne od wielu czynników.

Rozwój sprawności językowych nie u każdego dziecka przebiega identycznie, Niektóre dwulatki porozumiewają się z otoczeniem używając bardzo wielu słów i formułują kilkuwyrazowe zdania. Inne wypowiadają zaledwie kilkanaście lub kilkadziesiąt pojedynczych słów. Dzieci w wieku przedszkolnym również mogą różnić się między sobą zasobem słownictwa lub zdolnością do formułowania złożonych wypowiedzi. Pomimo tych różnic w przypadku zdecydowanej większości dzieci możemy mówić o typowym rozwoju.